{"id":375,"date":"2020-03-26T12:41:19","date_gmt":"2020-03-26T11:41:19","guid":{"rendered":"https:\/\/userblogs.fu-berlin.de\/dutch\/?page_id=375"},"modified":"2022-08-23T12:10:21","modified_gmt":"2022-08-23T10:10:21","slug":"welk-nederlands-voor-belgie","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/userblogs.fu-berlin.de\/dutch\/nederlands-taalgebied\/belgie\/taalgebied-belgie\/welk-nederlands-voor-belgie\/","title":{"rendered":"Welk Nederlands voor Belgi\u00eb?"},"content":{"rendered":"\r\n
\r\n
\r\n

Welk Nederlands voor Belgi\u00eb?\"\"<\/h1>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\n
\r\n

Vlaanderen heeft niet alleen een lange \u2018strijd\u2019 om de rechten van het Nederlands achter de rug, maar ook een zoektocht naar de \u2018norm\u2019 voor dat Nederlands.<\/p>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

\r\n
\r\n\r\n\r\n\r\n
Inhoudsopgave<\/strong>

1. Integrationisme<\/a>
2. Het Algemeen Beschaafd Nederlands<\/a>
3. Taalplanning<\/a>
4. Nederlands in de grondwet<\/a>
5. De praktijk: Vlamingen nemen de noordelijk gekleurde standaardtaal niet over<\/a>
6. Nederlands met ruimte voor Belgische inbreng<\/a>
7. Tussentaal als nieuwe norm?<\/a><\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n

\r\n\r\n\r\n

Integrationisme<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

In het gebied Vlaanderen ontstond in de tweede helft van de negentiende eeuw de behoefte aan een gemeenschappelijke standaardtaal die het zou kunnen opnemen tegen het Frans. Het was alleen niet duidelijk hoe die standaardtaal eruit moest zien. Er waren twee kampen: de integrationisten<\/em> wilden het model van Nederland volgen, terwijl de particularisten<\/em> pleitten voor een eigen Vlaamse standaardtaal die door de plaatselijke dialecten bepaald was. Uiteindelijk viel de beslissing voor een integrationistische aanpak<\/strong>. De standaardtaal van Nederland overnemen leek de beste optie om met het Frans te kunnen wedijveren. In de twintigste eeuw begon er een moeizaam proces om de standaardtaal van Nederland in Vlaanderen te verspreiden. De moeilijkheid was het gebrek aan frequent en direct contact met Nederlanders, waardoor het proces van standaardisering sterk op de geschreven taal steunde.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n
\"\"<\/a><\/figure>\r\n<\/div>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n
\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Het Algemeen Beschaafd Nederlands<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

De negentiende eeuw was de tijd waarin verschillende nationale staten ontstonden. De taal werd daarbij typisch als bindende factor gezien volgens het principe \u2018\u00e9\u00e9n natie, \u00e9\u00e9n taal\u2019. In Frankrijk, bijvoorbeeld, werd dat principe sterk doorgevoerd en werd de standaardtaal gepromoot, terwijl de dialecten vergedrongen werden. In Belgi\u00eb kwam er in de twintigste eeuw een vergelijkbare beweging v\u00f3\u00f3r de eenheid van de taal en woedde er een strijd tegen de Vlaamse dialecten.<\/strong> Net zoals in de Franse traditie werden dialect en standaardtaal scherp gescheiden gehouden en was het de bedoeling om de dialecten geleidelijk te verdringen. Ze werden als slecht taalgebruik beschouwd en moesten afgeleerd worden. In plaats daarvan was het ABN of Algemeen Beschaafd Nederlands de norm waarnaar werd gestreefd. En dat was volledig gericht op de reeds bestaande standaardtaal van Nederland. Volgens de taalelite uit die tijd was die goed genoeg uitgebouwd om het op te nemen tegen het Frans. Zoals de naam \u2018beschaafd\u2019 al zegt, werd de standaardtaal dus erg hoog gewaardeerd en werden er hoge verwachtingen aan gekoppeld. Daartegenover stond het als minderwaardig gepresenteerde dialect dat als achterlijk boerentaaltje werd beschouwd en waarvoor je je hoorde te schamen.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n
\"\"<\/a><\/figure>\r\n<\/div>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n
\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Taalplanning<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

In de jaren 1950 en 1960 werd er in Vlaanderen aan taalplanning gedaan in de vorm van allerlei campagnes en in het onderwijs. Er kwamen taalprogramma\u2019s op de radio en op de televisie, bijvoorbeeld met Joos Florquin. Er werd speciaal materiaal voor het onderwijs van het ABN in Vlaanderen ontwikkeld. Van Blancquaert verscheen een uitspraakgids in 1950 en van Heidbuchel een ABN-woordenboek in 1962. Op school werd de standaardtaal onderwezen als een vreemde taal. Vlaamse leerlingen kregen woordenlijstjes met \u2018zeg niet… maar…\u2019 voorgeschoteld waarmee ze hun dialect moesten afleren en het ABN moesten aanleren. Het gehele taalbeleid was op de standaardtaal van Nederland gericht. <\/strong>De elitaire aanpak in het onderwijs, de negatieve benadering van het eigen taalgebruik en de opgedrongen noordelijke standaardtaal leidden tot grote onzekerheid bij verschillende generaties Belgen. Die onzekerheid over je eigen taal is in Nederland onbekend. Daar was de Nederlandse standaardtaal al eeuwenlang een vanzelfsprekend en natuurlijk gegeven.<\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n
\"\"<\/a><\/figure>\r\n<\/div>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n
\r\n\r\n<\/p>\r\n

\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n

Nederlands in de grondwet<\/strong><\/p>\r\n

\r\n\r\n<\/p>\r\n